Point model

तो: मग काय चालु आहे तर?
मी: generalच विशेष काही नाही, weekend ला violin चा class असतो तेव्हढंच विशेष.
तो: बाकी काय मग उरलेल्या weekend चे उद्योग?
मी: general आपलं इकडे तिकडे, public ला भेटणं, थोडी फार चित्रकला, vio ची practice नाहीतर books वगैरे.
तो: उत्तम पण याचं पुढे काय?
मी: पुढचंच तर आहे कि, vio मधे practice हाच पुढे जाण्याचा मार्ग, books वाचुन द्न्यानात भर, public ला भेटुन समाजाशी नाते टिकवणे वगैरे, एकुण सगळे उत्तम :D.
तो: अगं पण आळशी, असंच जर पुढची १० वर्षं केलं तर जिथे पोचशील तेव्हढंच पोचणं sufficient आहे का तुला? किंवा rather कुठे पोचायचंय याचा विचार तरी केला आहेस का?
मी: काय direct लाजच काढतोस तु!! ofcourse विचार केलाय मी..
तो: मग कुठे जाणार आहेस? where are you going toad?
मी: violin मधे straight forward goal आहे, decent performance देता आला पाहिजे. आता decent चं definition मला ते शिकण्याच्या process मधेच सापडेल.
तो: मान्य.
मी: आणि बाकी खरं सांगायचं तर i am a little confused. i cant find a model that will give me a good idea about the world. म्हणजे मी काही एक model तयार केलंय पण त्यात खूप loose ends आहेत.
तो: असं model असायची गरज आहेच का?
मी: असंच काही नाही, नसेल तरी जगता येऊ शकेल but then i wouldnt know where i am going.
तो: बरोबर. मग?
मी: हो म्हणुन तर i am trying to find out more, reading is one way, interacting with people is another. next will be travelling. lets see कसं जमतंय ते
तो: हे कधी जमवणार आहेस मग सगळं ?
मी: by and by, by and by :D
तो: really? is the time enough?
मी: it may not be :(. i remember the time when i graduated, i felt great that i can choose to do anything i want to and go ahead and do it. life seemed terribly good...
तो: its not good now ??
मी: it is it is. फक्त आता तु म्हणतोस तसा time चा concern add झालाय इतकंच.
तो: का? what has changed? हां तु म्हातारी वगैरे झालियेस एव्हढं सोडल्यास hehee
मी: गप रे जाड्या! तसं नाहीये ते. may be काय करायचं आहे त्या गोष्टींबद्दल जास्त clarity आल्या मुळे असेल. असं लक्षात येतंय कि खूप गोष्टी आहेत ज्या केल्या पहिजेत आणि त्या superlatively करायच्या झाल्या तर एक जन्म पुरणार नाहिये :(
तो: hm i understand.
मी: is it bad or good?
तो: bad/good असं नसतं ते, तुला accept करावं लागेल की सगळ्या गोष्टी करता येणं शक्य नाहिये. म्हणजे मरताना तुला वाटणार आहेच, हे करायचं राहिलं आणि ते करायचं राहिलं. पण काही high priorityच्या गोष्टी satisfactorily केल्यास तर कदाचित that could be a good defense against not being able to do the other things, हे एक. किंवा best thing would be to find the abstractions right..
मी: म्हणजे काय??? मला काहीच झेपत नाहिये.
तो: म्हणजे तु म्हणालीस तेच. forming the correct model of the world. जर त्या model च्या key गोष्टी कळल्या, म्हणजे what is absolutely correct and what is absolutely wrong, तर मग प्रश्न सुटेल. त्या level चं understanding आलं तर मग तुला petty गोष्टींबद्दल खंत वाटणार नाही. म्हणजे like synthesizer शिकायचाच राहुन गेला आणि EM code करायचाच राहिला अशा गोष्टींबद्दल काही वाटणार नाही. you will have found out the abstraction of syntesizer -> music and the abstraction of coding EM -> science आणि most probably असं लक्षात येइल कि ते दोन्ही एकच गोष्ट आहे..so दोन्हीपैकी एक गोष्ट केली तरी चालणार आहे किंवा दोन्ही न करुन तिसरीच म्हणजे say violin शिकणं केलं तरी चालेल...
मी: कित्ती भारी बोलतोस रे तु!! तु महान आहेस एकदम!!!
तो: म्हणजे तुला काहीच कळलं नाही ??? चिडचिड!
मी: heheee थोडं कळलं की. तु म्हणतो आहेस synth = EM = violin = books = anything. this seems like the model start of the universe. everything was condensed in a small point of immense density. so thats what it is, everything is an extrapolation of that begininng so everything = everything!
तो: i hate my life so much !@#@$#%
मी: hahhaaa haa :p