Need of fear

मी: अरे या weekend ला लई मजा आली!
तो: What sort of मजा?
मी: आम्ही चार horror movies लायनीने पाहिल्या!
तो: आरशात चार वेळा पाहण्याचं धारिष्ट्य दाखवलंस??!!! Very commendable indeed :)
मी: हो आणि पाचवा सिनेमा बघायची इच्छा झाली तेव्हा तुला भेटायचं ठरवलं :)
तो: My pleasure madame! इतके दिवस तुला मी विनोदी वाटायचो त्यापेक्षा भितीदायक जास्त respectable वाटतंय मला! पण मुळात तुला स्वत:ला घाबरवून घेण्याची हौस का निर्माण झालीये?
मी: काय माहित! Sense of adventure असेल...
तो: कदाचित माणसाच्या मनातल्या भावनेचं manifestation असेल ते...
मी: काय काय काय? जरा कळेल असं बोल की ’हे ग्रीक क्लिष्टतेच्या देवा’ !
तो: अगं मुलगी, मला असं म्हणायचंय की आपल्याला आनंद झाला की नाचावं-गावं असं वाटतं, हे झालं आनंदाचं manifestation, तसंच राग आला की आदळ-आपट करावीशी वाटते किंवा तुझ्या case मधे तू लोकांना गुद्देच घालतेस..हाहा!
मी: Useless!
तो: हाहा...तसंच भिती ही पण एक भावनाच आहे ना? instinct च आहे तो पण. भितीची आणि आपली गाठभेट तितक्या frequently होत नाही. आजकालच्या civilized lifestyle मुळे माणसाला जीवावर बेतणाऱ्या प्रसंगांना आणि तशा भितीला तोंड द्यावं लागत नाही. पण भितीलाही expression ची गरज असेल कदाचित... दु:ख, प्रेम, आनंदासारखीच...आणि म्हणून घाबरवून घेण्याचा तुझा हा अट्टहास!
मी: म्हणजे जसं दु:खात बोलून मन मोकळं होतं तसं भितिदायक सिनेमे बघून आणि पुस्तकं वाचून होत असेल?
तो: perhaps... मला नाही का तुला भेटून एकदम छान मोकळं मोकळं वाटत?
मी: @#$%$%^^%

Fear of quantification

तो: काय मग कामगार मंडळींचं appraisal झालं की नाही? पगार वाढला का?
मी: नाही अजून..म्हणजे लोकांनी मझ्याबद्दलची मतं नोंदवली आहेत आणि मी त्यांच्याबद्दलची, पण अजून rating नाही कळलं.
तो: किती पगार वाढेल असं वाटतंय?
मी: कोणास ठाऊक! हे सगळं फारच perception based आहे. कधी कधी वाटतं आपली परीक्षांची पद्धत जास्त चांगली होती, जितकी बरोबर उत्तरं तितके मार्कं.
तो: हं कदाचित...
मी: पण मजा माहितेय? कितीही चांगला पेपर लिहिला आणि अंदाज असला की चांगले मार्कं मिळणार आहेत, तरीही जेव्हा मार्क finally कळण्याची वेळ यायची तेव्हा tension यायचंच...conversely वाईट पेपर लिहिला आणि माहित असलं की या वेळी काही खरं नाही तरीही tension ठरलेलंच!
तो: हाहा म्हणजे चांगल्या पेपर मधे कमी मार्कं मिळतायत का आणि वाईट पेपर मधे चुकुन जास्त मार्कं मिळतायत की काय ही anxiety!
मी: हो आणि हे असं फक्त मार्कांच्या बाबतीतच होतं असं काही नाही..म्हणजे बजेट ऐकताना, महिन्याच्या पगाराची स्लीप बघतानाही असं होतं.
तो: थोडक्यात काय तर ज्या गोष्टींच्या evaluation चे आकडे matter करतात त्या सर्व ठिकाणी!
मी: हो आणि result काय असेल याचा अंदाज असला तरीही! कशामुळे असेल रे असं?
तो: कदाचित माणसाला असं आकड़्यांमधे describe करणंच logical नसेल! म्हणजे एखादा माणूस १००% चांगला आहे असं म्हणता येत नाही... बारीक-सारीक का होईना तो कुठेतरी वाईट वागतो किंवा इतरांना त्याचं कुठचंतरी वागणं चांगलं वाटत नाही अशा अर्थानी. म्हणजे बहुसंख्य वेळेला माणसाचं वागणं किंवा त्याचे काही characteristics जबरदस्तीने कुठच्यातरी quantification band मधे, म्हणजे मार्कांच्या, IQ च्या वगैरे बसवलं तर तो अस्वस्थ होत असणार! How does this hypothesis sound?
मी: Not bad at all! मला तर तुझीच काळजी वाटते..वजनाच्या काट्यावर उभं राहताना तुला किलो किलो चं tension येत असेल नाही? हीही!
तो: !@%#$#%